Promocja Festiwalu Smaku u naszych bratanków

Festiwal Smaku na Festiwalu Bikavera.

Dwa lata temu gościem Festiwalu Smaku w Grucznie był wielki węgierski winiarz Józef Simon. Tym razem zrewanżował się nam za zaproszenie w niezwykły sposób. Od lat odbywa się w Egerze Festiwal Bikavera, wina które jest wizytówką tego słynnego w Europie winiarskiego regionu. Od lat również egerskie restauracje komponują potrawy do win miejscowych producentów, a ocena tych zestawów jest również atrakcją Festiwalu. Otóż w tym roku, po raz pierwszy w historii Festiwalu Bikavera zaprezentowała się kucharska ekipa spoza Egeru, a co budziło nawet zdumienie niektórych egerskich konserwatystów spoza Węgier. Ta ekipa wystąpi pod szyldem Festiwalu Smaku w Grucznie. Zbyszek Kmieć i Maciek Biernacki zaprezentowali potrawy skomponowane do Bikavera Józefa Simona z 2006 roku oraz do Bikavera z piwnicy Rabóczki również z 2006 roku. Ponieważ patrzyły na to dosłownie całe Węgry, wszystkie najważniejsze media i przedstawiciele najważniejszych węgierskich władz państwowych (zeszłoroczny Festiwal otwierał prezydent Węgier) na kucharzach znanych doskonale z gruczeńskich warsztatów smaku ciążyła spora odpowiedzialność. Na tydzień przed Festiwalem zaczęli więc trenować w tarnowsko górskiej Švejkovej Gospodzie, by ich „Lengyel szivdobbanás” i „Vörös Démon kotlet” zaprezentowały się świetnie na tle „Rozmaringos báránypörkölt zöldfüszeres juhtúrós puliszkával”, a może nawet: „börkötöben töltölt mangalica tokány friss erdei gomba salátával köritve.”

Jednym słowem na ludziach związanych z Festiwalem w Grucznie spoczął zaszczytny obowiązek tworzenia praktycznej strony tego co jest gastronomiczną ideą polskiej prezydencji w Europie, a więc łączenia polskiej kuchni z węgierskim winem.

Festiwal trwał od 7 do 10 lipca. Cudny to widok, gdy kilkadziesiąt tysięcy turystów spaceruje po pięknym Egerze z kieliszkami czerwonego wina w ręku. Tym razem kosztowali również podhalańskich serów Jędrka Stocha i polskich tradycyjnych wędlin, co również było pierwszym takim przypadkiem w historii egerskiego festiwalu.